• ویزای اولیه ورود: ویزای D7 (خودحمایتی یا بازنشستگی) در ابتدا به صورت یک ویزای ورود ۴ ماهه صادر می‌شود.
• دریافت کارت اقامت موقت: متقاضی پس از ورود به پرتغال، موظف است طی ۱ الی ۲ ماه این ویزای اولیه را به کارت اقامت موقت تبدیل کند.
• دوره‌های تمدید اعتبار: کارت‌های اقامت ابتدا به مدت ۱ سال صادر شده و پس از آن در دوره‌های متوالی ۲ ساله قابل تمدید خواهند بود.
• آزادی سفر و تردد: با دریافت کارت اقامت پرتغال، نیازی به اخذ ویزا برای ورود مجدد به این کشور و همچنین سفر آزادانه به کشورهای حوزه شنگن نخواهید داشت.

شرایط تمدید ویزای خودحمایتی پرتغال

1. شرط حضور فیزیکی: برای تمدید کارت‌های اقامت، متقاضی باید حداقل ۶ ماه متوالی یا ۸ ماه غیرمتوالی در طول سال در خاک پرتغال حضور داشته باشد.
2. مسیر اقامت دائم: پس از ۵ سال اقامت قانونی و مستمر و رعایت شروط مربوطه (مانند تسلط به زبان پرتغالی در سطح A2 و حفظ تمکن مالی)، امکان دریافت اقامت دائم یا حق شهروندی فراهم می‌گردد.

مدت زمان صدور ویزای خودحمایتی یا ویزای D7 پرتغال

مدت زمان صدور ویزای خودحمایتی یا ویزای D7 پرتغال به کشور مبدأ متقاضی بستگی دارد. در صورت ارائه کامل مدارک و اطلاعات موردنیاز، دریافت ویزای موقت D7 معمولاً بین یک تا سه ماه طول می‌کشد.

پس از ورود به پرتغال، برای دریافت کارت اقامت باید در مصاحبه حضوری شرکت کنید. با توجه به اینکه درخواست وقت مصاحبه از اداره مهاجرت پرتغال (AIMA) در شهرهای بزرگی مانند لیسبون یا پورتو ممکن است زمان‌بر باشد، این مرحله نیازمند صبوری است. پس از انجام مصاحبه و تایید نهایی، کارت اقامت فیزیکی ظرف حدود سه هفته به آدرس شما در پرتغال ارسال می‌شود.

میزان درآمد مورد نیاز برای ویزای خودحمایتی

برای واجد شرایط بودن در دریافت ویزای تمکن مالی (D7) پرتغال، متقاضیان باید اثبات کنند که از درآمدهای پایدار و غیرفعال کافی برای پوشش هزینه‌های زندگی خود و خانواده‌شان در این کشور برخوردارند. مبالغ حداقل درآمد موردنیاز بر اساس دستمزد قانونی پایه (Minimum Wage) در پرتغال محاسبه می‌شود و به شرح زیر است:

• متقاضی اصلی: معادل حداقل دستمزد ماهیانه پرتغال (حدود ۸۲۰ تا ۸۷۰ یورو در ماه یا سالانه نزدیک به ۱۰,۰۰۰ یورو).
• همسر یا شریک زندگی: ۵۰ درصد از درآمد متقاضی اصلی (معادل حدود ۴۱۰ تا ۴۳۵ یورو در ماه یا سالانه ۵,۰۰۰ یورو).
• فرزندان وابسته (زیر ۱۸ سال یا فرزندان مجرد بالای ۱۸ سال دانشجو): ۳۰ درصد از درآمد متقاضی اصلی به ازای هر فرزند (معادل حدود ۲۵۰ یورو در ماه یا سالانه ۳,۰۰۰ یورو).

نکات مهم در مورد الزامات مالی برای دريافت ویزای D7 پرتغال

دریافت ویزای D7 پرتغال مستلزم رعایت دقیق الزامات مالی است که توجه به آن‌ها نقش مهمی در کاهش احتمال ریجکتی پرونده دارد. در ادامه به مهم‌ترین این نکات اشاره شده است:

• تفاوت در برداشت کنسولگری‌ها: دستورالعمل‌های کنسولگری‌های مختلف ممکن است با یکدیگر متفاوت باشد؛ به طوری که یک پرونده ممکن است در یک کنسولگری تایید و در دیگری با سخت‌گیری مواجه شود. بهره‌گیری از مشاوره تخصصی شرکت کراس بوردر فریدم (CBF) به کاهش خطاهای ناشی از تفسیرهای سلیقه‌ای کمک می‌کند.
• افتتاح حساب بانکی و واریز وجه: افتتاح حساب بانکی به نام متقاضی در پرتغال و انتقال حداقل مبلغ موردنیاز پیش از ارسال درخواست الزامی است. اگرچه افزایش مبلغ موجودی می‌تواند امتیاز مثبت محسوب شود، اما رقم قطعی و تضمین‌شده‌ای برای آن تعیین نشده است.
• جامعیت مدارک مالی: سفارت پرتغال وضعیت مالی متقاضی را به صورت کلی ارزیابی می‌کند. بنابراین، ارائه تمامی مدارک اثبات‌کننده تمکن از جمله پس‌انداز، گواهی‌های درآمدی و اسناد پشتیبان نقش موثری در موفقیت پرونده دارد.
• تجمیع درآمد خانواده: زوج‌ها یا اعضای خانواده می‌توانند درآمدهای غیرفعال خود را با یکدیگر تجمیع کنند؛ مثلاً اگر درآمد انفرادی هر یک از زوجین به حدنصاب نرسد، جمع درآمد مشترک آن‌ها ملاک ارزیابی قرار می‌گیرد.
• گردش و سابقه درآمدی: متقاضیان باید مدارک اثبات‌کننده درآمد مستمر و غیرفعال خود را حداقل برای ۳ ماه گذشته به مراجع مربوطه ارائه نمایند.

منابع درآمدهای قابل قبول برای اقامت D7 پرتغال

برای درخواست اقامت از طریق تمکن مالی (D7) در پرتغال، باید منابع درآمدی پایدار و قانونی را معرفی کنید که از دیدگاه مقامات مهاجرتی و کنسولی این کشور به عنوان «درآمد غیرفعال» معتبر شناخته شوند. منابع مورد قبول عبارتند از:

• مستمری بازنشستگی: دریافت حقوق بازنشستگی مستمر (که به این ویزا اصطلاحاً ویزای بازنشستگی نیز گفته می‌شود).
• درآمد اجاره ملک: سود حاصل از اجاره‌داری املاک مسکونی یا تجاری به نام متقاضی در کشور مبدأ یا سایر کشورها.
• سود سهام شرکت‌ها: سود حاصل از مالکیت سهام شرکت‌هایی که در آن‌ها مدیریت یا فعالیت اجرایی فعال ندارید.
• سود سپرده‌های بانکی و پس‌انداز: درآمدهای مستمر حاصل از سود بانکی یا پس‌اندازهای شخصی.
• سود حاصل از سرمایه‌گذاری‌های متعارف: درآمدهای قانونی به دست آمده از ابزارهای مالی و سرمایه‌گذاری‌های بدون نیاز به مدیریت روزمره.

علاوه بر این موارد، در برخی کنسولگری‌ها باید ثابت کنید که از درآمد مستمر، پایدار و کافی برای پوشش هزینه‌های زندگی خود و خانواده‌تان در طول مدت اقامت برخوردار هستید.

هزینه ویزای تمکن مالی پرتغال

هزینه‌های مربوط به دریافت ویزای D7 پرتغال به دو بخش هزینه بررسی پرونده در سفارت (کنسولگری کشور مبدأ) و هزینه‌های اداری صدور کارت اقامت در خاک پرتغال تقسیم می‌شود و بسته به نرخ‌های مصوب سالانه و سفارتخانه مربوطه ممکن است متغیر باشد.

به طور کلی، در نظر گرفتن بودجه‌ای در حدود ۸۰ تا ۱۰۰ یورو برای هزینه‌های اداری اولیه و درخواست ویزا کافی است؛ با این حال، متقاضیان باید هزینه‌های جانبی مانند ترجمه رسمی مدارک، دریافت شماره مالیاتی (NIF)، افتتاح حساب بانکی و هزینه‌های خدمات مشاوره‌ای را نیز در برآورد مالی خود لحاظ کنند.

دلایل ریجکت ویزای تمکن مالی پرتغال چیست؟

1. رد شدن درخواست ویزای D7 پرتغال می‌تواند دلایل مختلفی داشته باشد. از آنجا که این برنامه بر پایه استقلال مالی و اثبات عدم نیاز به اشتغال در پرتغال بنا شده است، رایج‌ترین دلایل ریجکتی شامل موارد زیر می‌شود:

• ناتوانی در اثبات تمکن مالی کافی: این مورد مهم‌ترین دلیل رد درخواست است. متقاضی باید اسناد و مدارک مستند، شفاف و غیرقابل انکاری برای اثبات منابع درآمد غیرفعال خود ارائه دهد و هرگونه نقص در مدارک مالی می‌تواند به ریجکتی منجر شود.
• داشتن سوءپیشینه کیفری: وجود سوابق کیفری مؤثر در کشور مبدأ یا سایر کشورها از عوامل اصلی رد درخواست اقامت در پرتغال است.
• لزوم انجام کار فعال: ویزای D7 مختص افرادی است که از طریق درآمد غیرفعال (مانند بازنشستگی، اجاره یا سود سهام) زندگی می‌کنند و نباید به شغل فعال یا استخدام در بازار کار پرتغال وابسته باشند. اگر افسر پرونده تشخیص دهد که متقاضی برای امرار معاش به کار کردن نیاز دارد یا قصد فعالیت شغلی فعال دارد، درخواست ریجکت خواهد شد.
• داشتن اقامت اتحادیه اروپا: این ویزا صرفاً مخصوص شهروندان خارج از اتحادیه اروپا (Non-EU) است؛ بنابراین افرادی که هم‌اکنون اقامت دائم یا شهروندی یکی از کشورهای عضو اتحادیه اروپا را دارند، مشمول این ویزا نخواهند شد.